شدند . گروهى در مرگش مرثيه گفته‌اند كه بهترين مراثى از آن ميان ، رثاى فقيه اديب عبد اللّه بن عتيق ، معروف به مزّاح مروعى است . اين بود خلاصه‌اى از آنچه در مطلع البدور نقل شده است . شمس الدين سخاوى از اين شاعر ياد كرده گويد : شيخ ما در اخبار خود از او نام برده و گفته است كه اين شاعر به علوم ادبى توجّه خاص داشت و در آن سرآمد بود و منصور حاكم صنعا را مدح گفت و در روز عرفهء سال 822 وفات يافت . « 1 » ابن فهد در معجم خود نوشته است : وى شاعرى خوش‌سخن بود و فضلا به شنيدن كلامش رغبت مىكردند ، و مؤلّفاتى نيز داشته كه از آن جمله است : الطرازين المعلمين فى فضائل الحرمين ، و القصيدة البديعية فى الكعبة اليمنيّة الثمينة كه مطلع آن قصيده اين است : - خيال و آرزوى وصال ليلى شبانه به من روى آورد و دلم را در شكوه و لطايف بيكرانش واله و سرگردان ساخت . « 2 » سخاوى در شرح حال برادر اين شاعر ، محمّد بن ابراهيم بن على گفته است : تقريبا در سال 765 متولد شد و در شاعرى ممارست كرد و در آن استاد شد و در ردّ فرقهء زيديه كتابى به نام العواصم و القواسم فى الذبّ عن سنة أبى القاسم نوشت و همين كتاب را خلاصه كرد و الروض الباسم عن سنة ابى القاسم نام نهاد . تقى بن فهد در معجم خود از او ياد كرده و گفته است : - دانش ميراث پيامبر است و در حديث آمده است : علما وارثان انبيا هستند . - هرگاه خواسته باشى اين حقيقت را بدانى كه وارثان اين دانش كيانند و اين چگونه ميراثى است ؟ بدان كه پيامبر بزرگوار ، جز حديث گرانبها ، كالايى در ميان ما به ارث نگذاشته ، و اين بهترين كالا و متاعى است كه از او داريم . ما بر آنيم كه حديث ميراث پيامبران است و در ميان گفتارها ، سخن پيامبر از تازگى و

--> ( 1 ) . الضوء اللامع : 10 / 206 . ( 2 ) . ر ك : الغدير ( متن عربى / چ 2 ) : 6 / 45 - به نقل از ايضاح المكنون .